O CORPO POÉTICO. NOTAS SOBRE O CORPO NA TEORÍA TEATRAL DO SÉCULO XX

Ballet Triádico dirixido por Oskar Shelemmer no 1922 para a mítica escola da Bauhaus.

IN-I (2009) de Akram Khan e Juliette Binoche é un exemplo vixente da centralidade do corpo na actualidade máis mediática das artes do movemento.

Pina Bausch (1943-2009) en Cafe Müller (1978) investiga ó lado máis escuro, psicolóxico e desesperado do ser humano.

Un debuxo do teórico teatral Edward Gordon Craig (1872-1966) titulado Ofelia con flores (1921).

Peter Brook (1925) escribiu O espazo baleiro (1968). Brook explora as raíces da expresión física e a comunicación non verbal na busca dunha comunicación metafísica e xestual.

Einstein na praia (1976) é un enorme artefacto escénico dirixido por Bob Wilson, musicado por Philip Glass e coreografiado por Lucinda Childs, que uniu irremediablemente a danza, o teatro, a ópera, o concerto e a performance, constituíndo un fito na escena do fin de século.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s